Bezsennością nazywamy trudności z zasypianiem i mimowolne skrócenie długości snu, prowadzące do obniżenia sprawności organizmu w ciągu dnia. O bezsenności mówić zwykło się jednak dopiero wtedy, gdy problemy z zasypianiem i utrzymaniem snu mamy w ciągu co najmniej trzech nocy tygodniowo, przynajmniej przez miesiąc.

Wyszczególniono trzy typy bezsenności, spośród których właśnie ta, nazwana bezsennością chroniczną, jest najpoważniejsza i występuje najczęściej – stanowi przeszło 70 procent wszystkich przypadków zaburzeń snu. Oprócz niej możemy spotkać się jeszcze z bezsennością epizodyczną, trwającą zwykle od kilku do kilkunastu dni, oraz jej powracającą od czasu od czasu formą – bezsennością przerywaną.

PSYCHOTERAPIA:

Terapia poznawcza depresji opiera się na zmianie nieprzystosowawczych przekonań i postaw chorego związanych ze snem oraz korekta błędnych sadów i zachowań chorego związanych ze snem.

Terapia behawioralna zakłada poprawę jakości snu poprzez ograniczenie czasu spędzanego przez chorego w łóżku oraz zwiększenie poziomu aktywności fizycznej i umysłowej chorego w trakcie dnia. Wzmacniane są również zachowaniaa promujące sen oraz zwalczane te, które go powstrzymują sen (higiena snu).

Poprzez naukę technik relaksacyjnych dąży się do obniżenia stanu napięcia, pobudzenia układu wegetatywnego pacjenta przed położeniem sie do łóżka.

TECHNIKI TERAPEUTYCZNE

– edukacja na temat snu i jego roli

– technika restrukturyzacji poznawczej

– technika zatrzymania mysli

– technika uruchomienia wyobraźni

– technika myslenia paradoksalnego

– technika kontroli bodźców

– technika redukcji czasu snu

– techniki relaksacyjne

SKUTECZNOŚĆ

Skuteczność terapii poznawczo-behawioralnej w leczeniu bezsenności byla badana w ponad 50 badaniach klinicznych.

Najistotniejsze wnioski z badań to:

– leczenie niefarmakologiczne jest skuteczne i prowadzi do istotnej poprawy szeregu parametrów architektury snu (latencji, długości i ciągłosci snu)

– Pozytywna odpowiedz uzyskuje sie u 70-80% pacjentów

– Poprawa jakości snu utrzymuje sie, co najmniej przez 6-12 miesięcy od zakończenia leczenia (Chesson i wsp. 1999)

REJESTRACJA